• Afgelopen donderdag ontvingen wij het verdrietige bericht van het overlijden van Siep Hellinga, Lid van verdienste van onze club. Met het overlijden van Siep verliezen we een rasechte Be Quicker. Hij was ruim 55 jaar lang zeer betrokken bij onze vereniging. We koesteren de herinneringen en zijn hem bijzonder erkentelijk voor het vele werk voor Be Quick.

    Siebren Marten Hellinga is een geboren Dokkumer. Hoewel hij zelf niet voetbalde bij Be Quick (hij was fanatiek volleyballer) heeft hij een zeer lange staat van dienst voor onze club. In 1966 begon zijn actieve carrière bij Be Quick toen Siep (of Siepy) als jonge wedstrijdsecretaris toetrad tot het zittende bestuur met onder meer voorzitter Andries Tilstra en penningmeester Johannes van Boerum. Hij stapte een aantal jaar later ook in de redactie van het clubblad de Coach. Met Siep als continue kracht groeide het clubblad uit tot het bindmiddel van de club. Maar liefst 32 jaar zat hij in de redactie. In het seizoen 2000-2001 stopte Siep en werd zeer terecht benoemd tot Lid van verdienste van onze club. Zijn zoon Karel volgde hem op in de redactie.

    Siep bleef daarna de club trouw. Jongere generaties Be Quickers kennen hem als trouwe supporter van ‘het eerste’. Uit- of thuiswedstrijd, Siep was er praktisch altijd met zijn vrouw Jantje, Hilly Boomsma en andere vrienden. Als het moest hielp hij mee, bijvoorbeeld met de lotenverkoop. Ook in latere jaren toonde hij nog veel interesse voor de club. Hij was steevast aanwezig op de ledenvergaderingen en clubbijeenkomsten.

    En als opa bezocht hij vele wedstrijden van zijn kleinkinderen bij Be Quick. Siep was trotse vader, schoonvader en opa van een echte Be Quickfamilie. Maar liefst 5 kleinkinderen spelen of speelden in de jeugd bij Be Quick. Zoons Anne en Karel zijn al jarenlang actief binnen de club en schoondochter Babetta is sinds 2020 bestuurslid. Schoonzoon Daniël speelde in de jaren ‘90 jarenlang in het eerste.

    Vriendelijk en zeer toegankelijk. Siep was een graag gezien man op de club. Altijd netjes gekleed, het mooie grijze haar keurig gekapt en gekamd. Maar op de voorgrond treden deed hij niet snel. Zijn werk voor de club deed hij uiterst toegewijd en hij was geïnteresseerd in het wel en wee van anderen. En er was altijd tijd voor ‘n grapke. Vaak in het Dokkumers want dat was toch de taal die hij graag sprak.

    Zijn redactiegenoten van de Coach noemden hem in die tijd zeer nauwgezet en punctueel. Een eigenschap die zijn zoon Karel later met verve doorzette in de redactie. Be Quickers met wie Siep door de jaren heen samenwerkte in de redactie waren o.a. Alle Pranger, Brand Zeijlmaker, Arjen Kingma, Arie Wesseling, Wietse Dijkstra, Eatse Visser, Rindert Monsma en Jan Zandberg. Henk van der Meij was een echte ‘Coachmaat’ en zat samen 30 jaar met Siep in de redactie.

    In de jaren ’70 en ’80 was een clubblad in elkaar zetten nog een hele andere operatie dan tegenwoordig. Aangeleverde stukjes moesten allemaal op de typemachine worden overgetikt en uiteindelijk via een stencilmachine vermenigvuldigt, in elkaar geniet en verspreid worden. Ook produceerde de redactie zelf nog vele bijdragen, regelmatig met de nodige humor en opbouwende kritiek binnen de club. Siep stak met zijn redactiegenoten enorm veel tijd in deze taak, en het gezin hielp thuis mee. Het zorgde ervoor dat de Coach altijd goed was gevuld en door vele leden van voor tot achter werd gespeld. In een tijd zonder website en social media (en eerst een periode ook zonder eigen kantine) vormde de Coach het cement van de club en fungeerde ook op sommige momenten als het moreel kompas.

    Het copij adres van de Coach was jarenlang Bonifatiuspolder 8, waar het gezin Hellinga woonde. Een woning middenin in de Fonteinslanden, in de volksmond “Súd-Oast”. In die tijd was dit een buurt vol met kinderrijke gezinnen en vele Be Quickers. Later verhuisden Siep en Jantje naar de Westerissestraat, dichtbij de binnenstad.

    Afgelopen jaren werd Siep getroffen door een aantal zware diagnoses en behandelingen. De laatste tijd was hij thuis en nam zijn gezondheid af. Lopen en praten ging steeds moelijker. Verbitterd is hij nooit geweest. Hij keek met zijn dierbaren terug op wat hij een “rijk leven” noemde.

    Op 27 januari overleed Siep op 79-jarige leeftijd. De familie verliest hun lieve man, pa en opa en toont op de rouwkaart hun grote dankbaarheid voor wat hij voor hen heeft betekend.

    Wij wensen Jantje, kinderen en kleinkinderen veel sterkte met dit verlies.

     

    Algemeen Bestuur CSV Be Quick Dokkum